كمربندهاي رنگارنگ

هريك از رنگ هاي كمربند در تكواندو بر اساس فلسفه اي خاص و منطبق با محتواي فرهنگي تكواندو تعيين شده است. اگر به سير كمربندها ( سفيد, زرد, سبز, آبي, قرمز, مشكي ) توجه كنيد, در مي يابيد كه به تدريج از روشن به تيره گرايش دارند. اين ترتيب رنگ ها جدا از طول موج هر رنگ است. اگر قرار بود رنگ هاي مختلف كمربندها بر اساس طول موج آن ها تنظيم شوند, در آن صورت رنگ قرمز در ابتدا مي آمد و رنگ سفيد در وسط. اين گون ترتيب رنگ ها با فرهنگ زندگي انسان هماهنگي ندارد و نمي تواند راهنما و بيانگر مسير حركت وي باشد.

سفيد : نشانه ي صداقت و صلح

سفيد رنگ پاكي, صداقت, صلح و دوستي است. رنگ سفيد در همه ي اديان مورد احترام است و برخي نيز آنرا مقدس مي دانند. كمربند سفيد به معناي پاكي هنرجو از ماهيت تكواندوست

زرد : بيانگر اميد و كوشش

زرد رنگ آفتاب و نور است. رنگ اميد و كوشش. رنگ محرك. كمربند زرد بيانگر اين است كه هنرجو با اشعه تكواندو روبرو شده و مي رود تا به عمق آن دست يابد. به معناي ديگر, جوانه ي دانه ها در ابتدا زرد رنگ هستند و پس از رشد به رنگ سبز در مي آيند. بنابراين مي توان گفت هنرجو مانند جوانه اي است كه با تلاش پيگير سعي در رشد و شكوفايي دارد.

سبز : نشانه ي دفاع

دانه اي كه سر از خاك بيرون مي آورد, به تدريج رنگ سبز به خود مي گيرد. سبز رنگ دفاع است. دفاع از تكواندو, دفاع از خود, دفاع از ديگران. همانگونه كه گفته شد, تكواندو هنري دفاعي است. كليه ي تكنيك هاي آن در جهت دفاع ابداع شده اند. هنرجو در اين مرحله با تكنيك هاي اساسي آشنايي كامل يافته و مي تواند به خوبي آن ها را اجرا كند. مي تواند تكنيك ها را درك كند و كوتاه كلام از ماهيت تكواندو آگاه شده است.

آبي : تداعي آرامش

آبي رنگ آرامش است. رنگ آب درياها و رنگ آسمان. نهال تكواندو اينك سر به آسمان كشيده و از گزند طوفان ها در امان است. اينكه آرامش يافته است. حالا تكواندوكار درختي شده كه مي تواند به راحتي چون چتري خود و ديگران را محافظت كند.

قرمز : رنگ تهاجم

قرمز رنگ حمله و هجوم است. رنگ جنگ و خون. رنگ شعله و آتش است. سرخي افق بامدادان و غروب شامگاه. هنرجوي تكواندو از يك سو مي تواند بر ضد ظلم و ستم, ناداني و جهل و بي عدالتي قيام كند و از طرفي, رو به روشنايي روز مي رود. به سوي اوج فعاليت و از جهتي به شب نزديك مي شود.

سياه : دنياي ناشناخته ها

سياه رنگ ناشناخته ها, رنگ بيم و هراس و رنگ يأس و ماتم است. هنرجوي تكواندو به ناشناخته ها رسيده است. از طرفي يأس و بيم و از طرفي روحيه ي تهاجم كه در كمربند قرمز يافته با هم درگير مي شوند. آرامشي كه در كمربند آبي يافته, او را صبور ساخته است. در مقابل ناشناخته ها با مهارتي كه در خلال سال هاي تمرين يافته به پا مي خيزد و به شناسايي درون خود مي پردازد. اكثر دارندگان كمربند سياه در ابتدا خود را علامه ي دهر مي دانند, ولي چندي بعد در مي يابند كه در ميان ناشناخته ها محصورند. در اين لحظات بحراني تكواندو چراغ تابناكي است كه تكواندوكار را به سرمنزل مقصود مي رساند. روحيه ي سرسختي و تسليم ناپذيري كه در خلال تمرينات كسب كرده تكوادوكار را وا مي دارد تا در ميان ناشناخته ها گام بردارد و با تجربيات قبلي آن ها را بسنجد.